Historie vanaf 2017

Onderling Genoegen

Nieuwjaarstoespraak 2017

 

Waar blijft de tijd?
 
In veel kerken wordt op oudejaarsavond een lied gezongen waarvan de eerste regels een gevleugelde uitdrukking zijn geworden:
 
Uren, dagen, maanden, jaren,
vliegen als een schaduw heen.
Ach, wij vinden waar wij staren,
niets bestendigs hier beneên.
Op de weg die wij betreden,
staat geen voetstap die beklijft.
Al het heden wordt verleden,
schoon ‘t ons toegerekend blijft.
Het lied is afkomstig van Rhijnvis Feit, ooit burgemeester van Zwolle. De tekst van het lied stamt uit 1805 en gaat dus als ruim 200 jaar mee en nog steeds actueel. Inderdaad 200 jaar oud…waar blijft de tijd.
U zult denken : Wat een melancholisch begin van een nieuwjaarsbijeenkomst. Misschien hebt u wel gelijk. Een nieuw jaar ligt voor ons met nieuwe voornemens en daardoor ook mogelijk nieuwe perspectieven. Maar het is ook goed om zo’n moment even stil te staan bij het jaar dat is voor bij gegaan, bij een jaar geleden. Bij de voornemens en de verwachtingen van toen. Wat is er van terecht gekomen. Nu verwacht ik niet dat u huilend de vinger opsteekt en roept: bijna niets of juichend van uw plaats omhoog komt met de kreet: alles is goed gegaan. Het gaat me ook niet aan, hoewel ik er stiekem toch een beetje nieuwsgierig naar ben.
Ik zal me daarom dan ook bepalen bij onze vereniging Mannenkoor Onderling Genoegen.
 
Afgelopen jaar is voor ons koor een redelijk succesvol jaar geweest. Een jaar waarbij wij onze capaciteiten op muzikaal terrein meer dan eens mochten laten horen. Een koor van mannen van meer dan middelbare leeftijd die door hun inzet en uithoudingsvermogen meer dan eens goed en boven verwachting hebben gepresteerd.
 

De vele complimenten na een concert of optreden die ons bereikten uit zowel professionele kring als van de recht toe recht aan toehoorder mag ons tevreden stemmen. De inzet en samenwerking van zowel koor en dirigent, met eventuele gastoptredens van semi professionele musici hebben tot dit resultaat geleid. De kwalitatieve vooruitgang van het koor in de afgelopen jaren heeft zich in 2016 voortgezet. Met als uitschieter de uitvoering van Oratorium Schepping. Een compliment aan de leden is dan ook zeer zeker op zijn plaats.

Dat alles passeerde in 2016. Een nieuw jaar heeft uitdagend zijn intrede gedaan. Door veel mensen begroet met gemengde gevoelens. Wat brengt ons als gemeenschap, als mensheid, het nieuwe jaar. Zijn we er aan het eind nog allemaal. De onrust in de wereld. De z.g. nieuwe leiders die zich aankondigen of zijn opgestaan. Kunnen we in dit stukje van de wereld, van Europa de vrede bewaren? Hoe zal de economie zich houden? Dat alles en nog veel meer, zijn vragen die we niet kunnen beantwoorden. Waarop nog niemand het antwoord kent of weet.

Veranderingen om ons heen volgen elkaar in de afgelopen decennia in een snel tempo op. Soms te snel en onnavolg-baar.

Wist u dat ruim 30 jaar geleden de Challanger, het Amerikaanse ruimteveer, was uitgerust met een computer die de kracht had van 1 MB. Met de 1 MB werden allen handelingen en bewegingen van het ruimteveer aangestuurd. Nu vandaag heeft een smart Phone een vermogen van 34 GB, dat is 32.000 maal de sterkte van de boordcomputer van de Challenger. En die telefoon dragen we in onze broekzak of handtas. En het einde van deze ontwikkelingen is nog niet inzicht, Het geeft ons mensen het gevoel dat we alles kunnen maken, dat we alles aankunnen. Het gevoel van onoverwinnelijkheid. Maar wat 2017 brengt? Dat kunnen het niet aansturen met een zekere uitkomst. Daarover hebben we geen enkele controle, daarna kunnen we alleen maar gissen. Dat maakt ons mensen onzeker.

Dat geldt in meer of mindere mate ook voor ons koor. 2017 zal zeker verandering brengen. Ik ken die niet en ook u kent die niet.

Maar niemand hoeft zich daarover onzeker te voelen. Ten eerste omdat niemand weet wat er komt, dus waarover zou je je zorgen maken.

En ten tweede: omdat het verleden van ons koor heeft bewezen dat we veranderingen aan kunnen en ten goede kunnen keren. We bestaan niet voor niets dit jaar 95 jaar. Dat geeft de kracht , maar ook de flexibiliteit aan van ons koor door al die jaren heen. De verbondenheid met elkaar en de ruimte die we elkaar daarbij geven en moeten blijven geven, staan garant voor een succesvol voort-bestaan. Ook in 2017.

Ik ben blij dames en heren , dat ik als voorzitter van het mannenkoor hier mag staan en u een goed en gelukkig 2017 kan en mag toewensen. Dat ik als voorzitter van een koor dit kan zeggen omdat ik weet dat ook in 2017 we, ondanks alle rumoer om ons heen, kunnen zingen en blijven zingen van Kerst, van Pasen, zingen over de zon, de mensen. Liederen kunnen blijven zingen die mensen blij maken, maar ook troosten en soms ontroeren.

En van dat koor mag ik deel uit maken en dat geeft me veel plezier.

Ik spreek dan ook de wens uit dat het jaar 2017, ondanks de onzekerheid door de gebeurtenissen in de wereld, een goed en fijn verenigingsjaar mogen worden. Een groot deel ligt aan ons zelf of we dien wens kunnen waarmaken.

Alle Goeds toegewenst voor 2017

Twee jubilarissen op vrijdag 6 januari 2017

Geachte heer en mevrouw Kamerman, heer en mevrouw van Vuuren, Beste Dirk en Bep   en Beste Thijs en Saar

Het is me een genoegen om jullie hier voor me te zien staan. Een vereniging, een koor leunt voor een belangrijk deel op trouwe en, om in termen van tegenwoordig te spreken, duurzame leden. Zij vormen de kern van een vereniging en in dit geval ons koor. Dat wil niet zeggen dat ik hiermee de andere leden als onbelangrijk bestempel. In tegendeel. Maar trouwe leden, die niet bij de eerste de beste tegenwind er de brui aan geven, vervullen een soort voortrekkers rol. Zonder altijd voorop te staan en het grootste woord te hebben en dat is zeker op jullie allebei van toepassing.

 


Beste Dirk en Bep,

Dirk jij bent de jubilaris met de meeste dienstjaren. Op 7 januari ben je 40 jaar lid. Dat is een lange en respectabele tijd. Vanaf 7 januari 1977. Je was nog net 31 jaar. Ik wist van het bestaan van Nieuwendijks mannenkoor nog niet af. Ik kwam voor het eerst in aanraking met het koor in begin jaren 90 toen OG zong, samen met het Heusdens mannenkoor in de grote kerk of Catarinakerk in Heusden. Jij moet toen al meer dan 15 jaar lid geweest zijn van OG. Jouw lidmaatschap zal ongetwijfeld iets te maken hebben gehad de verhuizing naar Nieuwendijk na je huwelijk met Bep. Anders kan ik met niet voorstellen hoe een Giessenaar de stap maakt naar een koor in Nieuwendijk. Voor jou kennelijk een goede stap.

Van je voornemen om carrière te maken als profvoetballer bij VV Giessen.  Jullie Opa jongens, wilde de Messi van Giessen worden.Maar daar kwam niet veel terecht. Ook besloot je na enige tijd het scheidrechters fluit aan de wilgen te hangen. En dan is zingen een buitengewoon goed alternatief. Geen gedraaf, geen gezeur van bezweette spelers.

Nee, op een koor kun je je eigen partijtje meezingen. En dat is jou zo goed bevallen dat je nu hier na 40 jaar staat om een jubileum te vieren. Je 40 jarig jubileum. Je hebt het kennelijk zo goed naar de zin hier dat je de volkstuin wekelijks laat voor wat hij is. En dat wil, volgens ingewijden, wel wat zeggen. Want naast het koor, je vrouw en je gezin is die volkstuin ook wel het summum van ontspanning door inspanning.

Ik me heb laten vertellen dat als je bij je werkzaamheden bij Jenti, de onderneming waar je jarenlang je beste krachten aan hebt gegeven, aan een nieuw werk begon, jij uitgebreid de bouw door liep om bekenden op te zoeken en wederwaardigheden uit te wisselen met oude bekenden.

Zo kennen we je hier niet. Jij bent een man van niet zoveel woorden. Althans, zo ervaren we dat hier. Niet dat je alleen in een hoekje zit. In tegendeel. Maar je voert zeker niet het hoogste woord. Jij bezoekt jaar in jaar uit trouw de repetities en bent aanwezig als het even kan bij elke uitvoering of concert. Doet mee aan de acties, donateurs, kerstkransen Kortom: Een lid waarop je als koor kunt rekenen en bouwen.

Dirk krijgt de insigne voor 40 jaar trouw lidmaatschap.                                  

Voordat ik het insigne dat bij dit jubileum hoort jou ga opspelden, wil ik je bedanken voor de inspanningen die je al die jaren door hebt geleverd aan het koor. En ook je vrouw, Bep. Want de vrouw achter de zanger is mede bepalend voor het volhouden. Dank jullie wel en ik spreek hierbij de wens uit dat je nog vele jaren de gelederen van de 2e tenoren blijft versterken.


Thijs en Saar

25 jaar lid van Onderling Genoegen. Ik weet niet met wie of door wie je lid bent geworden van ons koor, maar ik denk dat je toen je lid werd, niet had kunnen bedenken dat je 25 jaar later door het koor onderscheiden zou worden voor je trouwe dienst.

Nu is jou dat niet helemaal vreemd. Op zeer jonge leeftijd gestart bij Schouten Giessen en mee verhuisd naar de FOBA toen Schouten Giessen overgenomen werd door die onderneming. Vergroeid met dat bedrijf. Een man die zichzelf ontwikkeld heeft tot wat hij binnen de onderneming waar je werkte was. Die feitelijk alles wat je aanpakte ook kon maken. Kwam je op het fabrieksterrein aan de Maas, dan was jij met je witte haardos makkelijk te traceren. Ik heb je in Andel diverse malen gezien, maar me nooit gerealiseerd dat jij het was en dat ik jaren later je nog eens als jubilaris mocht toespreken. Zo zie je maar weer dat elkaars wegen zich kunnen kruisen, wat je pas veel later tot de ontdekking komt.

Binnenkort wordt je 75 jaar, a.s. zaterdag. Ik heb de indruk dat je thuis net zo bent als hier op het koor. Rustig en weloverwogen. Ook jij bent iemand die trouw aanwezig is, rustig zijn gang gaat, zonder al teveel drukte. Je vrije tijdsbesteding wijst daar ook een beetje op. Lange tijd op de Golfbaan bij zwager Job Verschoor de greens bijgehouden. Eén van je grootste hobby’s is vissen. Als ik het goed beluister, ben je veelvuldig terug te vinden aan de waterkant en een ervaren visser. Een andere hobby: vele duizenden kilometers per jaar fietsen, samen met je vrouw. Dat verklaart ook waarom je altijd op de fiets naar het koor komt.

Maar de meest bijzondere bezigheid van jou is wel dat je een ervaren en goede mollenvanger bent. Nu is ook het vangen van mollen wel een aangelegenheid waarbij niet veel gezegd hoeft te worden en je rustig je gang kan en moet gaan. Dus dat ligt jou wel. Maar toch… heel bijzonder.

Hier op het koor moet je uiteraard ook wel eens een mol vangen, maar dat is dan een andere bezigheid. En jij weet als geen ander hier dat een noot met mol naar beneden gaat, hier in de muziek . En als de noot omhoog gaat er een kruis bij staat. Dat geldt ook voor de mollen op het golfterrein.

Ook jou wil ik bedanken voor de inzet voor ons koor, zowel als zanger, als actief lid die zonder mopperen mee werkt aan alle activiteiten. Die dank geldt natuurlijk ook je vrouw Saar. Elke man heeft wel eens een zetje nodig om dingen vol te houden. Dank jullie wel.

Ook voor Thijs een speld voor 25 jaar trouwe dienst

Wij, je collega’s hier op het koor en vooral de baritons zijn blij met jou. We spreken dan ook de wens uit dat je nog vele jaren met ons samen komt zingen en je plekje bij de baritons bezet. En als fietsen van Almkerk naar Nieuwendijk te ver wordt, dan verzinnen we daar wel wat op.

Bij een 25 jarig jubileum hoort een zilveren speld en een oorkonde. Ik spel ook bij jou het insigne met plezier op.

Verslag Jaarvergadering op donderdag 25 april 2019

 

De voorzitter Hans Crielaard opent de vergadering en heet ons hartelijk welkom,in het bijzonder ons Erelid Jo van Noorloos ,waarna hij de volgende toespraak voorleest:

Het is vandaag een bijzondere dag.Op 25 april 1957 wordt Johan Cruijff bij Ajax ingelijfd als lid.Hij hoeft geen proefwedstrijd te spelen,de jeugdtrainer Jany van Veen heeft hem in Betondorp zien spelen en weet genoeg.Het is ook een bijzondere dag.omdat Mannenkoor Onderling Genoegen zijn zoveelste jaarvergadering houdt.Nu zal dat gebeuren niet in de geschiedenisboekjes komen staan,maar voor mij heeft deze dag wel een emotionele lading. Vanavond gaat u een nieuwe voorzitter kiezen. En hoe het ook draait: het brengt ongetwijfeld enige verandering te weeg en verandering is voor mensen dikwijls een moeilijk punt. Dat gold bij mijn aantreden,dat zal ongetwijfeld ook zo zijn bij het aantreden van de nieuwe voorzitter.

Ik geef u een kort,maar inspirerend verhaal. Een vader en een volwassen zoon van 24 jaar reisden per trein naar hun woonplaats in het noorden van het land. Een jong stel dat in de zelfde coupé zat reisde diezelfde richting. De trein had net het station van Amsterdam verlaten of de 24-jarige jongen kijkt uit het raam van de trein en schreeuwt; ‘Papa, kijk de bomen gaan achteruit! Papa glimlachte…. Het jonge stel zit vlakbij en kijkt de 24-jarige vanwege zijn kinderachtige gedrag met medelijden aan. Plotseling roept de jongen weer uit: “Papa, kijk de wolken lopen met ons mee!’ en weer even later roept de jongen, kijk papa, dat paard holt vooruit maar gaat toch achteruit. Hoe kan dat? Papa glimlachte weer….. Het jonge stel na overleg met elkaar, kon het niet laten en zei tegen de oude man: ‘Waarom ga je met je zoon niet naar een goede dokter? Hij vertoont op zijn minst vreemd gedrag!’ De vader glimlachte wederom en zei: ‘Dat heb ik gedaan. We komen net uit het ziekenhuis vandaan. Mijn zoon was blind vanaf zijn geboorte. Door een operatie uitgevoerd in het oogziekenhuis kan hij voor het eerst van z’n leven alles zien….’ De les van dit verhaal is, oordeel niet te snel!  Dat geldt ook voor het aantreden van nieuwe bestuursleden. Geef ieder de kans om zichzelf te zijn en informeer naar achterliggende gedachten en gebeurtenissen voordat U een oordeel uitspreekt. Elk persoon op deze wereld heeft een verhaal. Oordeel niet over mensen voordat je ze echt kent. De waarheid kan U verrassen. U hebt allemaal een agenda ontvangen. We gaan de agenda volgen voor zover er geen brandende zaken worden toegevoegd. 

Ik wens U een prettige vergadering.