Waar blijft de tijd?

In veel kerken wordt op oudejaarsavond een lied gezongen waarvan de eerste regels een gevleugelde uitdrukking zijn geworden:

Uren, dagen, maanden, jaren,
vliegen als een schaduw heen.
Ach, wij vinden waar wij staren,
niets bestendigs hier beneên.
Op de weg die wij betreden,
staat geen voetstap die beklijft.
Al het heden wordt verleden,
schoon ‘t ons toegerekend blijft.

Het lied is afkomstig van Rhijnvis Feit, ooit burgemeester van Zwolle. De tekst van het lied stamt uit 1805 en gaat dus als ruim 200 jaar mee en nog steeds actueel. Inderdaad 200 jaar oud…waar blijft de tijd.

U zult denken : Wat een melancholisch begin van een nieuwjaarsbijeenkomst. Misschien hebt u wel gelijk. Een nieuw jaar ligt voor ons met nieuwe voornemens en daardoor ook mogelijk nieuwe perspectieven. Maar het is ook goed om zo’n moment even stil te staan bij het jaar dat is voor bij gegaan, bij een jaar geleden. Bij de voornemens en de verwachtingen van toen. Wat is er van terecht gekomen. Nu verwacht ik niet dat u huilend de vinger opsteekt en roept: bijna niets of juichend van uw plaats omhoog komt met de kreet: alles is goed gegaan. Het gaat me ook niet aan, hoewel ik er stiekem toch een beetje nieuwsgierig naar ben..

Ik zal me daarom dan ook bepalen bij onze vereniging Mannenkoor Onderling Genoegen.

Afgelopen jaar is voor ons koor een redelijk succesvol jaar geweest. Een jaar waarbij wij onze capaciteiten op muzikaal terrein meer dan eens mochten laten horen. Een koor van mannen van meer dan middelbare leeftijd die door hun inzet en uithoudingsvermogen meer dan eens goed en boven verwachting hebben gepresteerd.

De vele complimenten na een concert of optreden die ons bereikten uit zowel professionele kring als van de recht toe recht aan toehoorder mag ons tevreden stemmen. De inzet en samenwerking van zowel koor en dirigent, met eventuele gastoptredens van semi professionele musici hebben tot dit resultaat geleid. De kwalitatieve vooruitgang van het koor in de afgelopen jaren heeft zich in 2016 voortgezet. Met als uitschieter de uitvoering van Oratorium Schepping. Een compliment aan de leden is dan ook zeer zeker op zijn plaats.

Dat alles passeerde in 2016. Een nieuw jaar heeft uitdagend zijn intrede gedaan. Door veel mensen begroet met gemengde gevoelens. Wat brengt ons als gemeenschap, als mensheid, het nieuwe jaar. Zijn we er aan het eind nog allemaal. De onrust in de wereld. De z.g. nieuwe leiders die zich aankondigen of zijn opgestaan. Kunnen we in dit stukje van de wereld, van Europa de vrede bewaren? Hoe zal de economie zich houden? Dat alles en nog veel meer, zijn vragen die we niet kunnen beantwoorden. Waarop nog niemand het antwoord kent of weet.

Veranderingen om ons heen volgen elkaar in de afgelopen decennia in een snel tempo op. Soms te snel en onnavolg-baar.

Wist u dat ruim 30 jaar geleden de Challanger, het Amerikaanse ruimteveer, was uitgerust met een computer die de kracht had van 1 MB. Met de 1 MB werden allen handelingen en bewegingen van het ruimteveer aangestuurd. Nu vandaag heeft een smart Phone een vermogen van 34 GB, dat is 32.000 maal de sterkte van de boordcomputer van de Challenger. En die telefoon dragen we in onze broekzak of handtas. En het einde van deze ontwikkelingen is nog niet inzicht, Het geeft ons mensen het gevoel dat we alles kunnen maken, dat we alles aankunnen. Het gevoel van onoverwinnelijkheid. Maar wat 2017 brengt? Dat kunnen het niet aansturen met een zekere uitkomst. Daarover hebben we geen enkele controle, daarna kunnen we alleen maar gissen. Dat maakt ons mensen onzeker.

Dat geldt in meer of mindere mate ook voor ons koor. 2017 zal zeker verandering brengen. Ik ken die niet en ook u kent die niet.

Maar niemand hoeft zich daarover onzeker te voelen. Ten eerste omdat niemand weet wat er komt, dus waarover zou je je zorgen maken.

En ten tweede: omdat het verleden van ons koor heeft bewezen dat we veranderingen aan kunnen en ten goede kunnen keren. We bestaan niet voor niets dit jaar 95 jaar. Dat geeft de kracht , maar ook de flexibiliteit aan van ons koor door al die jaren heen. De verbondenheid met elkaar en de ruimte die we elkaar daarbij geven en moeten blijven geven, staan garant voor een succesvol voort-bestaan. Ook in 2017.

Ik ben blij dames en heren , dat ik als voorzitter van het mannenkoor hier mag staan en u een goed en gelukkig 2017 kan en mag toewensen. Dat ik als voorzitter van een koor dit kan zeggen omdat ik weet dat ook in 2017 we, ondanks alle rumoer om ons heen, kunnen zingen en blijven zingen van Kerst, van Pasen, zingen over de zon, de mensen. Liederen kunnen blijven zingen die mensen blij maken, maar ook troosten en soms ontroeren.

En van dat koor mag ik deel uit maken en dat geeft me veel plezier.

 

Ik spreek dan ook de wens uit dat het jaar 2017, ondanks de onzekerheid door de gebeurtenissen in de wereld, een goed en fijn verenigingsjaar mogen worden. Een groot deel ligt aan ons zelf of we dien wens kunnen waarmaken.

Alle Goeds toegewenst voor 2017